Każdy URL, o który prosi strona Twojej aplikacji w sklepie. Gotowe.

Nie. Każda aplikacja dostaje własną subdomenę i to ten adres URL wklejasz w konsoli sklepu. Jeśli masz już domenę, nadal możesz używać jej dla strony marketingowej aplikacji — te strony służą zgodności.

Obecnie nie. W planie Pro możesz zastąpić losową subdomenę wybraną przez siebie nazwą — w ramach zasad nazewnictwa, które odrzucają słowa zastrzeżone, nazwy marek i słowa kojarzące się z logowaniem, takie jak „login”. Własne domeny nie są jeszcze częścią produktu.

Nie i nie może tego zrobić. Strona usuwania konta przyjmuje prośbę, zapisuje ją i powiadamia Ciebie. Usunięcie konta we własnym backendzie należy do Ciebie — i właśnie tego naprawdę wymaga od Ciebie Google Play. Każde sformułowanie sugerujące coś innego byłoby fałszywe.

To szablony do uzupełnienia, a nie porada prawna. Obejmują to, o co proszą sklepy, a każda strona jasno stwierdza, że za jej poprawność odpowiada deweloper. Jeśli Twoja aplikacja działa tam, gdzie obowiązują szczególne wymogi, daj je do przeczytania prawnikowi.

Tak. W październiku 2026 AdMob zgłosił „app-ads.txt file found and verified” dla aplikacji, których witryną dewelopera jest subdomena AppFoyer, zarówno w App Store, jak i w Google Play. Plik jest serwowany tak, jak wymaga specyfikacja — zwykły tekst, HTTP 200, bez przekierowania. Ustaw swój adres URL w AppFoyer jako witrynę na stronie aplikacji w sklepie i daj AdMob do 24 godzin na jego pobranie. Nie mamy jeszcze własnych wyników pobrania z innych sieci reklamowych.

Każda strona odpowiada też pod drugą domeną: ten sam adres z .app zamiast .page. Te same strony, ta sama nazwa (slug), ten sam app-ads.txt — jedna strona, dwa adresy. Niektóre kraje i sieci blokują całe domeny najwyższego poziomu, więc jeśli .page jest niedostępna dla Ciebie lub Twoich użytkowników, użyj adresu .app na stronie aplikacji w sklepie i w aplikacji. Jednym kliknięciem przełączasz, który adres pokazuje panel.

Zupełnie nic, dopóki płatność jest ponawiana — trwa to od dwóch do czterech tygodni i w tym czasie nie rusza żadne nasze odliczanie. Gdy subskrypcja zostanie faktycznie anulowana, wracasz do planu darmowego: wybierasz jedną aplikację, która pozostaje opublikowana, pozostałe przez tydzień są online, ale tylko do odczytu, a po trzech tygodniach przestają być dostępne. Wysyłamy Ci e-mail w dniu 0, 7 i 18. Nic nie jest nigdy usuwane, a Twoja własna subdomena jest dla Ciebie zarezerwowana i nigdy nie trafia do nikogo innego — ponowna subskrypcja przywraca wszystko jedną publikacją.

Nadal mogą. Strona usuwania konta to jedyna strona, którą serwujemy dalej po wycofaniu publikacji aplikacji — tylko do odczytu, ukryta przed wyszukiwarkami, bezterminowo. Prośby nadal docierają do Ciebie e-mailem. Twoi użytkownicy nie wybierali AppFoyer i nic nie wiedzą o Twoich płatnościach, więc odebranie im drogi kontaktu z Tobą z powodu niezapłaconej faktury byłoby naszym błędem, nie Twoim. Plikiem, który przestaje działać od razu, jest app-ads.txt, bo wymagają go sieci reklamowe, a nie sklep z aplikacjami.

To uczciwe pytanie do każdej usługi hostingowej, dlatego odpowiedź jest w naszym Regulaminie, a nie tylko we wpisie na blogu. Jeśli kiedykolwiek zakończymy świadczenie usługi, dostaniesz co najmniej dwanaście miesięcy wypowiedzenia: przez cały ten czas Twoje strony pozostają online, a nowe rejestracje zostają natychmiast wstrzymane, żeby nikt nie zaczynał zgłoszenia z adresem URL, który zniknie. Przez pierwsze trzy miesiące możesz edytować i ponownie publikować; potem strony są nadal serwowane, ale już się nie zmieniają, za pozostałe dziewięć miesięcy nic nie jest naliczane, a opłacony z góry okres zostaje proporcjonalnie zwrócony. Od dnia ogłoszenia możesz wyeksportować wszystko — Markdown każdej strony, swój app-ads.txt, ustawienia i dziennik próśb o usunięcie konta.

Poproś w ciągu 14 dni od dowolnej płatności — pierwszej lub odnowienia — a dostaniesz pełny zwrot, bez podawania powodu. Anulowanie to jedno kliknięcie w portalu klienta, a plan zachowujesz do końca opłaconego okresu.

Tak. Edytory polityki prywatności i regulaminu mają gotowy prompt, już uzupełniony o nazwę aplikacji, dewelopera, e-mail wsparcia, linki do sklepów i zadeklarowane dane. Uruchom go w dowolnym asystencie — najlepiej w agencie kodującym otwartym w repozytorium aplikacji, żeby wskazał SDK, które naprawdę są w Twoim buildzie, zamiast zgadywać — odpowiedz na jego pytania i wklej odpowiedź. Trafia ona do edytora, a nie na Twoją stronę: czytasz ją i publikujesz samodzielnie. Oba prompty są wydrukowane w naszych poradnikach, a jeśli używasz Claude Code, wtyczka AppFoyer zrobi to dla każdej strony bez kopiowania i wklejania.

Przygotowuje wersje robocze odpowiedzi; wpisujesz je Ty. Zaznacz SDK, które zawiera Twój build, albo pozwól wtyczce Claude Code je znaleźć, a karta Store forms wyświetli każdy typ danych, o który pyta każdy sklep. Pokazuje, czy dane są zbierane czy udostępniane, powiązane z użytkownikiem czy używane do śledzenia, oraz cele. Każda odpowiedź podaje swoje źródło: własną deklarację dostawcy, jego manifest prywatności albo naszą interpretację listy danych dostawcy. Pytania, na które możesz odpowiedzieć tylko Ty, takie jak szyfrowanie podczas przesyłania, są oznaczone do sprawdzenia. Nic nie jest wysyłane do sklepu, a odpowiedzi nie są poradą prawną.

Twoje strony opisują stary build, dopóki ich nie zaktualizujesz, a oba sklepy tego od Ciebie oczekują. Darmowa kontrola wyłapuje to w pull requeście: wtyczka Claude Code zapisuje w appfoyer.json, na podstawie czego powstały strony, a GitHub Action porównuje z tym plikiem pliki builda w każdym pull requeście. Nowe SDK lub uprawnienie pojawia się w podsumowaniu zadania z plikiem i wierszem, a ponowne uruchomienie wtyczki aktualizuje wersje robocze i zapis. Czyta wyłącznie pliki builda i nigdy nie zmienia żadnej strony.

Po zalogowaniu otwórz Support w panelu i napisz do nas — w każdym planie, także Free. To wiadomości, a nie czat na żywo: odpowiadamy, gdy zobaczymy Twoją wiadomość, a odpowiedź pojawia się na tym samym ekranie. Przed rejestracją albo jeśli wolisz, napisz na support@appfoyer.com.

Tak. Każda strona to Markdown z podglądem na żywo, niezależnie od tego, czy pierwszą wersję napisał szablon, czy Twój agent. Nic nie zostaje opublikowane, dopóki tego nie opublikujesz.